Να τις αγαπάτε και να τις σέβεστε τις μανούλες σας, να τις σκέπτεστε και να τις τιμάτε.
Γιατί, πέρα από ότι αυτό είναι το σωστό στη ζωή, όσα Κύπελλα και αν σηκώσετε με τον Πορφύρα, σε όποιο Πανεπιστήμιο και αν περάσετε, δεν θα έχει αξία εάν δεν θυμάστε πάντα ότι η μανούλα σας ( οι γονείς σας, γιατί και ο μπαμπάκας κάνει τον δικό του αγώνα…), θα είναι ΜΙΑ ΖΩΗ δίπλα σας.
Και μη ξεχνάτε παιδιά μου, πως ότι δίνουμε μας επιστρέφεται.
Υ.Γ. ”Πάλι εσύ είσαι ; Ουφ, με ζάλισες πια βρε μαμά ! ”. Οσο τις έχετε γερές να τους δίνετε ένα φιλί και ένα χάδι, γιατί μία ημέρα δεν θα είναι όλα ίδια…